به صفت آن و نكوهش دوستى آن دارد در « كتاب ذم دنيا » از ربع مهلكات مستوفى بياورده‌ايم . و اكنون فضل دشمن داشتن آن و زاهد شدن در آن ياد كنيم ، چه آن سر منجيات است . و در رستگارى طمع نيست مگر به جدايى و دورى از آن . و ليكن بريدن از او اما به آن است كه او از بنده گوشه بگيرد و آن را فقر خوانند ، و اما به گوشه گرفتن بنده از او و احتراز نمودن از آن و آن را زهد خوانند . و هر يك را از آن در نيل سعادت درجه‌اى است ، و در يارى كردن بر فوز و نجات نصيبى . و ما اكنون حقيقت فقر و زهد و درجات و اقسام و شروط و احكام آن بگوييم . و در يك شطر از كتاب ذكر فقر آريم ، و در شطر ديگر زهد . و ابتدا به فقر كنيم :